மனிதர்கள் மற்றும் தெய்வங்களைப் பற்றி எழுதத் தயங்கி, இறுதியில் சுறுசுறுப்பும் அப்பிராணித் தன்மையும் கொண்ட வெள்ளாட்டைத் தன் கதையின் மையமாக எழுத்தாளர் பெருமாள் முருகன் தேர்ந்தெடுத்ததன் பின்னணியே இந்த வரிகள். இரண்டு ஆண்டுகால சிந்தனைக்குப் பிறகு, ஓர் எளிய ஆட்டின் வாழ்வியல் வழியே சமூகத்தின் அதிகாரப் போக்கை விவரிக்கும் அவரது பத்தாவது நாவலாக ‘பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை’ உருவானது.
